História de Taipei

História de Taipei (1985)★ 7.4/10

Taipei Story

Not Rated · TW · 119 min · 1 de janeiro de 1985

  • Drama

Direção: Edward Yang

Roteiro: T'ien-wen Chu, Hsiao-Hsien Hou, Edward Yang

Preso ao passado, Lung briga com Ah-chin, que, marcada por uma antiga traição, busca consolo com os amigos modernos da irmã.

Elenco e equipe

Ver tudo ›

Críticas

JJason_Dixon8 de junho de 2025
Ao se afastar da narrativa convencional orientada por diálogos, História de Taipei deixa generosos silêncios por toda parte, e esses momentos — combinados com a frequente cinematografia de foco profundo — conferem ao filme um senso de realismo. Nessas pausas, há uma riqueza psicológica que convida o espectador a se demorar e refletir, em vez de ser guiado passivamente.
Aallanpicks3 de junho de 2025
O segundo longa-metragem de Edward Yang foi uma produção substancial para a época, mas foi um fracasso de bilheteria e atraiu o ceticismo dos críticos. Em retrospecto, parte da decepção se deveu ao forte contraste com Aquele Dia, na Praia. Ao se esforçar para articular suas introspecções, Yang reduziu o ritmo do filme a um ritmo lento, o que se mostrou alienante para muitos espectadores.
CCasey_Bryant8 de junho de 2025
Alejándose del diálogo convencional, Una historia de Taipei deja amplios silencios, y esos momentos, combinados con una fotografía en profundidad frecuente, le otorgan un realismo único. Dentro de esas pausas se esconde una riqueza psicológica que invita a la contemplación activa, en lugar de guiar pasivamente al espectador.
RRudy_Livingston3 de junho de 2025
El segundo largometraje de Edward Yang fue una producción considerable en su momento, pero fracasó en taquilla y fue recibido con escepticismo. En retrospectiva, parte de la decepción provino del contraste con Aquel día, en la playa. Al buscar expresar sus inquietudes, Yang ralentizó el ritmo al extremo, lo cual resultó alienante para muchos.
PPlantão Cinéfilo29 de maio de 2025
Departing from conventional dialogue-driven storytelling, "Taipei Story" leaves generous silences throughout, and these moments—paired with frequent deep-focus cinematography—lend the film a sense of realism. Within those pauses lies a psychological richness, inviting the viewer to linger and reflect, rather than be passively guided.
AAleen_Stone26 de maio de 2025
Edward Yang’s second feature was a substantial production at the time, but it bombed at the box office and drew skepticism from critics. In hindsight, part of the disappointment stemmed from the stark contrast with "That Day, on the Beach." In striving to articulate his introspections, Yang slowed the film’s pacing to a crawl, which proved alienating for many viewers.

Nestas seleções